nacktradeln museum 380 nl

Ze waren dit jaar met zijn achtenveertigen naar Oostenrijk gekomen, de naaktwandelaars(ters) uit de VS, Ierland, Groot-Brittannië, Nederland, België, Frankrijk, Duitsland, Zwitserland, Slowakije en Singapore. De groep verbleef in een groot huis in de gemeente Wildschönau in Tirol. De communicatie verliep in het Engels, Duits en Frans. Maar er werd ook Nederlands en Slowaaks gesproken. Dus konden de deelnemers wandelaars(ters) die ze tegenkwamen ook in hun eigen taal groeten en hun vragen beantwoorden. Indien nodig hadden ze dat ook nog in het Spaans, Portugees, Chinees en Russisch kunnen doen.

Menige wandelaar(ster) zeulde vanaf het bergstation op het Markbachjoch in een erg grote rugzak een paraglider-uitrusting mee tot aan de volgende boomloze helling, voor een deel zelfs zo’n 300 meter omhoog tot helemaal boven op de Roßkopf. Hun moeite werd vervolgens beloond met een glijvlucht over het prachtige landschap met zijn fantastische bergpanorama.

Tien deelnemers overnachtten in hun eigen tent, de ene nacht op het weiland voor het huis en de andere ergens in de bergen. Om de andere dag brachten zij de avond samen met de anderen in het huis door om samen te eten, te praten en ervaringen en ideeën uit te wisselen. Op één van de avonden werden foto’s vertoond van naaktwandelingen in de VS en in Europa.

Tijdens zes wandelingen werd de fantastische omgeving verkend, waarbij een aantal bergtoppen werden beklommen vanwaar de panorama’s het mogelijk maakten, de Wilder Kaiser en heel wat met sneeuw bedekte toppen in de verte te bewonderen, terwijl de wandelaars(ters) tussendoor steeds weer een frisse duik konden nemen in bergmeertjes en -beken. In totaal werd er ca. 75 km gewandeld, waarbij alles bij elkaar ongeveer 4300 m geklommen en weer gedaald moest worden.

Eén keer werden de deelnemers tijdens een afdaling door een onweer verrast. Dat duurde niet lang, maar het regende wel even heel flink door, zodat zelfs de inhoud van een rugzak met geïntegreerde waterdichte bescherming vochtig werd. Maar bij de terugkeer naar het verblijf straalde de zon alweer aan een strakblauwe hemel. Dus werden de vochtig geworden spullen buiten voor het huis uitgespreid en waren ze dankzij de warme zonnestralen heel snel weer droog.

Vaak kwam het tot gesprekken met de plaatselijke bevolking, waarbij we erachter kwamen dat onze naaktwandelingen in het hele dal van Wildschönau en ook daarbuiten het gesprek van de dag waren.

Kinderen die in groepen met hun leiders en leidsters of met hun ouders de deelnemers tegemoet kwamen, lachten vrolijk en hadden dus blijkbaar veel plezier erin dat ze de groep zagen en vast en zeker iets tegen hun vriendjes en vriendinnetjes thuis te vertellen hadden.

Een ‚Sennerin‘ waarmee de deelnemers bij de hut op haar bergweide een lang gesprek hadden, vroeg of ze hun verhuurster beneden in het dal de groeten wilden doen, en dat deden ze ook. Tot haar grote vreugde.

Op een dag passeerde een stelletje in hun auto de groep. Beiden zwaaiden vriendelijk als antwoord op onze groet. Het stel reed eerst verder en stopte vervolgens. De vrouw stapte uit en vroeg om een foto als herinnering. Dat werd graag toegestaan. Ze vertelde dat een alpenherder de groep had gezien en hun vervolgens had opgebeld. Haar man had haar toen gevraagd of „ze de kaas vandaag dan maar in hun blootje moesten maken“. Dat vond ze een fantastisch idee, maar ze was niet zeker geweest of dat wel binnen de hygiënebepalingen paste. En dus waren ze op het idee gekomen, de blote wandelaars tenminste te komen opzoeken en om een foto als herinnering te vragen.

De verhuurster van het huis waar de groep verbleef, nam de informatiebrochure graag aan en zei bij het afscheid tegen de deelnemers dat ze aangename gasten waren geweest en dat ze te allen tijde welkom waren.


Overige berichten en verslagen

Selecteer artikel
Sitemap
Zoekterm invoeren